POSTED ON 10 Nov 2020
Euthanasiewetgeving in Ierland
Ierland Enige tijd geleden werden wij benaderd door de organisatie Family Solidarity Ireland met het verzoek onze ervaringen met en visie op (wetgeving rond) het levenseinde in Nederland en België te geven. Dit in verband met het wetsvoorstel ‘Dying with Dignity’ dat in Ierland nu in behandeling wordt genomen. Nu is wetgeving niet onze specialiteit, maar een meer filosofische reflectie op het maatschappelijke fenomeen dat aan dergelijke wetgeving ten grondslag ligt, gerelateerd aan het katholieke geloof en op basis van onze ervaringen in de Lage Landen, werd ook verwelkomd. De ‘talk’ kreeg de titel ‘Living with Dignity’ Deze video van bijna 30 minuren was ‘prerecorded’ waarna er een ‘Q&A’ volgde met een twintigtal deelnemers uit Ierland maar ook België, Nederland en zelfs Malta. De tekst van de voordracht treft u hier op het Engelstalige deel van onze website aan. Dit delen:Klik om dit te e-mailen naar een vriend (Wordt...
POSTED ON 27 Oct 2020
Mannen en vrouwen zijn verschillend
Dat man en vrouw biologisch verschillen is niet zo moeilijk te zien. En wat de Openbaring (bijbel, traditie, kerkelijk leergezag) zegt laat ook weinig twijfel. Maar weinig mensen weten dat ook de psychologie als wetenschap duidelijke taal spreekt: de verschillend tussen man en vrouw zijn voor deze wetenschap voor het allergrootste deel bepaald door natuurlijke aanleg, en maar voor een deel door opvoeding of cultuur. Mannen en vrouwen zijn dus verschillend en men doet er goed aan daar rekening mee te houden. Uitzending bij Radio Maria Nederland, op vrijdag 30 oktober 2020 om 16:30 uur, om 23:45 uur en ‘s nachts (zaterdag 31 oktober) om 05:30 uur. Over het verschil tussen man en vrouw, naar aanleiding van een interview in het NRC met Iris Sommer, psychiater en neurowetenschapper, hoogleraar aan het UMC Groningen. ‘Vrouwenbrein is kleiner dan dat van mannen, maar werkt harder’ – NRC, 23 oktober 2020Verschillen tussen mannen en vrouwen...
POSTED ON 28 Aug 2020
Biofides op de Nederlandse katholieke radio
Al sinds 2009 is Biofides met enige regelmaat te beluisteren op Radio Maria Nederland. Met ingang van september 2020 zijn we eens in de twee wekente beluisteren op de vrijdag, om 10.15 uur, te beginnen op 4 en 18 september. Radio Maria is in heel Nederland (en daarbuiten) te beluisteren. Maar dan wel digitaal: via internet en via DAB+. Wat heeft u daarvoor nodig? Dat leest u op deze website. De meeste van die uitzendingen zijn nadien te beluisteren op de Biofides Soundcloud. Dit delen:Klik om dit te e-mailen naar een vriend (Wordt in een nieuw venster geopend)Klik om af te drukken (Wordt in een nieuw venster geopend)Klik om te delen met Twitter (Wordt in een nieuw venster geopend)Klik om te delen op Facebook (Wordt in een nieuw venster geopend)Klik om op LinkedIn te delen (Wordt in een nieuw venster geopend)Klik om op Skype te delen (Wordt in een...
POSTED ON 3 Aug 2020
Biofides Zomerberichten 2020
Beste vrienden en donateurs van Biofides,In dit bericht Symposium 10 jaar Biofides (2019) – Audio/Video’s onlineBiofides Youtube kanaalBiofides in de medische wereldUitzendingen bij Radio Maria Nederland (waaronder: Corona)Dank voor uw steun! Symposium 10 jaar Biofides (2019) – Audio/Video’s online Het heeft even geduurd, maar nu staan dan toch de conferenties van ons symposium ’10 jaar Biofides’ (februari 2019) online. Het symposium stond in het teken van ‘de vernieuwing van ons denken’ (zoals de apostel Paulus het noemt in zijn brief aan de Romeinen). Want in de relatie (levens-)wetenschap en geloof, en ook in de bio-ethiek, gaat het daar nogal eens mis in onze cultuur. Biofides wil er toe bijdragen dat we de dingen weer beter gaan zien, begrijpen, om tot verstandiger gedragingen te komen in ons omgaan met het leven. Vijf eminente sprekers vereerden ons symposium met een bijdrage: Prof. Dominique Lambert, professor in de wetenschapsfilosofie en de theoretische...
POSTED ON 30 Jul 2020
Pauselijke oproep ‘Querida Amazonia’
Paus Franciscus omringt door mensen uit het Amazonegebied Naar aanleiding van de katholieke bisschoppenvergadering over de Amazone-regio, gehouden in oktober 2019, heeft Paus Franciscus een ‘Postsynodale Apostolische Exhortatie’ uitgegeven met de titel ‘Querida Amazonia’ ofwel ‘Geliefd Amazonië’, een oproep ‘aan het volk van God en alle mensen van goede wil’ Daarin schrijft de paus onder meer: ” De wijsheid van de autochtone bevolking van het Amazonegebied roept op tot zorg en respect voor de schepping in het heldere besef dat ze haar grenzen heeft en niet misbruikt mag worden. De natuur misbruiken is de voorouders, de broeders en zusters, de schepping en de Schepper misbruiken, en daarmee een hypotheek leggen op de toekomst. Als de inheemse volkeren op hun territoria blijven, zijn zij juist degenen die het beste ervoor zorgen, op voorwaarde dat zij zich niet laten misleiden door de sirenenzang en de egoïstische voorstellen van machtsgroepen. De schade...
POSTED ON 25 Jun 2020
Katholiek geloof en de westerse beschaving
In het boek De Bouwmeesters van Europa van de Amerikaanse historicus Thomas Woods wordt uitgebreid uiteengezet hoezeer de westerse beschaving schatplichtig is aan het geloof van de Katholieke Kerk. Dat is een opvatting die indruist tegen het main stream denken van vandaag, bij ons in de Lage Landen, in heel (West-) Europa én in Amerika. Woods beweert ook niet dat het katholieke geloof de enige bron van beschaving is geweest, of dat de Kerk geen fouten zou hebben gemaakt in haar geschiedenis. Echter: op vele terreinen, zoals de wetenschap, de universiteiten, de muziek, kunst, architectuur, westers en internationaal recht, economie, liefdadigheid, heeft de Kerk een onuitwisbaar stempel gedrukt, ja was zij zelfs de bouwster van de westerse beschaving. “Geen instituut heeft meer gedaan in de vorming van het Westen dan de tweeduizend jaar oude katholieke kerk – en dat op een wijze die we hebben vergeten of nooit eerder...
POSTED ON 10 Jun 2020
Hoe het Christendom de beschaving heeft gered… en dit opnieuw moet doen...
Dit boek gaat over zeven culturele revoluties, die een direct gevolg zijn van de aanwezigheid van het christendom in de wereld, en die de maatschappij fundamenteel ten goede hebben veranderd. Het christendom bracht een radicaal nieuwe kijk op de persoon, het gezin, arbeid, godsdienst, gemeenschap, op het sterven en op de staat. Deze zeven revoluties hebben het aanschijn van het antieke heidendom radicaal getransformeerd door menselijke relaties te veranderen, in steeds wijder wordende concentrische cirkels, te beginnen met het individu tot uiteindelijk de hele samenleving beïnvloed werd. Dit boek getuigt van de kracht van het evangelie doorheen de loop van de geschiedenis en vormt tegelijk een oproep aan de christenen van de 21ste eeuw om hun verantwoordelijkheid in de huidige samenleving op te nemen. Uitgevrij Betsaïda – Den BoschAuteur: James L. Papandrea, Mike AquilinaOorspronkelijke titel: How Christianity Saved Civilization… And Must Do So AgainISBN: 9789491991905Taal: NederlandsUitvoering: PaperbackAantal pagina’s: 193Bestel:...
POSTED ON 13 Apr 2020
Biofides Nieuws – Pasen 2020
Beste vrienden van Biofides, Dit jaar vieren we Pasen op een wel heel bijzondere manier: tijdens de Corona-pandemie, die het openbare leven bijna geheel stilgelegd heeft. Geen bijeenkomsten meer van welke aard ook: de kerkdiensten inbegrepen. Maar dat weerhoudt ons er niet van u een Zalig Pasen toe te wensen, feest van de opstanding van de Heer, hetgeen, zoals paus Franciscus het in de Paaswake verwoordde, ons reden geeft om hoopvol in het leven te staan, welke de omstandigheden van ons bestaan ook zijn. Over ‘Opstaan uit de dood‘, hebben we in 2012 een uitzending verzorgd bij Radio Maria België. Kan je daar in redelijkheid wel in geloven? Het tart de wetten der natuur, die zeggen: ‘Dood is dood’. Maar afgaande op de bijbelse en buiten-bijbelse bronnen die ons ter beschikking staan, kunnen we rationeel maar tot één conclusie komen: Jezus moet werkelijk uit de dood zijn opgestaan. Die...
POSTED ON 22 Feb 2020
Nieuw Handvest voor Werkers in de Gezondheidszorg
Hoe denkt de katholieke kerk over de gezondheidszorg? U kunt dat te weten komen door het ‘Nieuw(e) Handvest voor Werkers in de Gezondheidszorg’ open te slaan. Aan de hand van drie hoofdthema’s wordt het denken van de katholieke kerk toegelicht: VoortbrengenLevenSterven Dat alles aangevuld met een visietekst over ‘dienaars van het leven’ en een trefwoordenlijst vormt dit boek een uitstekende inleiding, een handzaam naslagwerk. Het Handvest is tot stand gekomen om zo duidelijk mogelijke richtlijnen aan te reiken voor ethische problemen in de wereld van de gezondheidszorg. In 1994 werd de eerste uitgave voor het Handvest voor de werkers in de gezondheidszorg gepubliceerd. Het boek werd vertaald in negentien talen en bleek een waardevol instrument te zijn bij de vorming van de beroepsgroepen die werkzaam zijn in de gezondheidszorg. Vanwege de nieuwe inzichten op biomedisch en wetenschappelijk gebied en vanwege de uitspraken van het leergezag na 1994, gedurende de pontificaten van...
POSTED ON 13 Feb 2020
Vragen over interseksualiteit
Ons bereikte eenvraag over interseksualiteit, naar aanleiding van een artikel op het ‘Gezondheidsnet.nl’ uit 2018. De vraag was ingegeven door de wijziging van de transgenderwet in Nederland wordt. Waar gaat het bij interseksualiteit over? “Intersekse is een pleuristerm, zei rockzangeres en presentatrice Ryanne van Dorst – artiestennaam Elle Bandita – letterlijk toen ze in 2017 bekendmaakte dat ze dubbelslachtig is geboren. Van Dorst ziet liever dat het woord hermafrodiet weer terugkeert”, zo opent het artikel. “Nog los van de verschillende meningen over de terminologie, blijkt de term intersekse ook inhoudelijk veel vragen op te roepen. Bén je intersekse, of héb je intersekse? Is het hetzelfde als transgender? Om hoeveel mensen gaat het eigenlijk? En moeten we er iets mee, of gaat het er vooral om dat we als maatschappij accepteren dat er meer is dan het ideaalbeeld ‘jongetje – meisje’?” Laten we van onze kant de diverse termen vragen...
POSTED ON 17 Dec 2019
Wetenschap, geloof en nederigheid
Thomas a Kempis op de Agnietenberg bij Zwolle (1569). Hoe werd er in de veertiende eeuw, onder christenen in de Nederlanden, over de wetenschap gedacht? Iets daarvan komen we te weten in onderstaand citaat uit het boek ‘De imitatione Christi’, letterlijk: ‘Over de navolging van Christus’, van Thomas van Kempen. Hij werd geboren rond 1380 in Kempen, net over de Nederlands-Duitse grens bij Venlo in het toenmalige Keurvorstendom Keulen. Hij is gestorven in Zwolle op 25 juli 1471. Hij was een vertegenwoordiger van de ‘Moderne Devotie’, een religieuze beweging die in het leven was geroepen door Geert Grote (1340-1384) uit Deventer. Deze streefde naar een oprecht en diep christelijk leven. Vies van wetenschap waren ze zeker niet in die tijd: verlangen naar kennis heeft de mens immers van nature. Maar zonder de kennis van God kan wetenschappelijke kennis al snel tot hoogmoed aanleiding geven, vindt Thomas. En veel van...
POSTED ON 30 Nov 2019
Katholieke synode over het Amazonegebied
Logo van de Amazonesynode Van 6 tot 27 oktober 2019 werd er in Rome een bijeenkomst van rooms-katholieke bisschoppen en kerkelijke leiders uit het Amazonegebied gehouden, ook wel ‘Amazonesynode’ of – meer officieel – “Bijzondere Synode over de Amazone” genoemd. Paus Franciscus riep deze synode bijeen tijdens zijn bezoek aan Peru op 19 januari 2018. Het Amazonegebied ligt in negen landen (Brazilië, Bolivia, Colombia, Ecuador, Peru, Venezuela, Suriname, Guyana en Frans-Guyana) met een bevolking van 34 miljoen. Sociale rechtvaardigheid en de rechten van de inheemse bevolking en de bescherming van hun natuurlijk leefgebied werden vooropgesteld als centrale thema’s van de synode. In het slotdocument van de synode wordt er opgeroepen tot een integrale bekering, op sociaal, cultureel, pastoraal en ecologisch vlak, met als doel een grotere verbondenheid van de Kerk met de volkeren in het Amazonegebied. Er wordt opgeroepen tot een missionaire kerk, maar met respect voor de plaatselijke...
featured news
Prev NextGeloof, rede en de universiteit – Paus Benedictus XVI in Regensburg
Op 12 september 2006 verzorgde paus Benedictus XVI een lezing getiteld “Geloof, rede en de universiteit – Herinneringen en reflecties”, bij een ontmoeting met vertegenwoordigers uit de wetenschap in de Aula Magna van de Universiteit van Regensburg, waar hij als professor en vice-rector aan verbonden is geweest en als ere-doctor nog is. de toespraak kaderde in een pastorale reis die de Duitse paus aan zijn ‘heimat’ Beieren bracht in dat jaar.
Door het citeren van een de geleerde byzantijnse keizer Manuel II, die in een dialoog in de 14e eeuw met een moslim uit Perzië op een “verbazingwekkend botte”, volgens paus Benedictus, “de centrale vraag naar de verhouding tussen godsdienst en geweld” aan de orde stelt. In dat citaat spaart de (christelijke) keizer de keizer niet de profeet Mohammed niet. Mohammed heeft, aldus de keizer, het geloof “voorgeschreven” en “met het zwaard verbreid”. Uit zijn context gehaald gaat het citaat de wereld over en geeft aanleiding tot zeer heftige reacties uit moslimlanden, met geweld en waarbij doden vallen.
Paus Benedictus zegt daarover na terugkeer in Rome: “Dit citaat heeft zich helaas ervoor kunnen lenen om verkeerd begrepen te worden. Voor de aandachtige lezer van mijn tekst is het echter helder dat ik mij op geen enkele wijze de negatieve woorden heb willen eigen maken die door de middeleeuwse keizer in deze dialoog zijn uitgesproken, en dat hun polemische inhoud niet mijn persoonlijke overtuiging uitdrukt. Mijn bedoeling was een geheel andere: Uitgaande van wat Manuel II daaraanvolgend op positieve wijze en in heel mooie bewoording zegt over de redelijkheid die de overdracht van het geloof moet leiden, wilde ik uitleggen dat niet godsdienst en geweld, maar godsdienst en rede samengaan”.
Hier volgt de tekstvan de redevoering integraal, hier ook in het Duits te beluisteren.
Eminenties,
Rectoren Magnifici,
Excellenties,
geachte dames en heren!
Het is voor mij een ontroerend moment nog een keer aan de universiteit te zijn en nog een keer een college te mogen geven. Mijn gedachten gaan daarbij terug naar die jaren waarin ik, na een mooie periode aan de Freisinger Hochschule, aan het werk ben gegaan als academisch docent aan de Universiteit van Bonn. Het was toen, in 1959, nog de tijd van de oude “Ordinarien-Universität”, de universiteit van de hoogleraren. Voor de diverse leerstoelen waren er nog geen assistenten noch secretariaten, maar in plaats daarvan was er sprake van een heel directe ontmoeting met de studenten en vooral ook van de professoren met elkaar. Men trof elkaar vóór en na de colleges in de docentenkamers. De contacten met de historici, de filosofen, de filologen en natuurlijk ook tussen de beide theologische faculteiten waren heel levendig.
Ieder semester was er een zogenaamde Dies academicus, waarop professoren van alle faculteiten zich voorstelden aan de studenten van de hele universiteit, en waarop zo een beleving van Universitas mogelijk werd – waarnaar U, Rector Magnificus, zojuist ook verwezen hebt – de ervaring namelijk dat wij bij alle specialisaties, die ons soms sprakeloos voor elkaar maken, toch één geheel vormen en binnen het geheel van de ene rede werken, met al haar dimensies, en zo ook in een gemeenschappelijke verantwoordelijkheid staan voor het juiste gebruik van de rede. Zo’n dag maakte het mogelijk dat te beleven.
De universiteit was zeer zeker ook trots op haar beide theologische faculteiten. Het was duidelijk dat ook zij, omdat zij naar de rede (de Vernunft) van het geloof vragen, een werk verrichten, dat noodzakelijk tot het geheel van de Universitas scientiarum behoort, ook al konden niet allen het geloof delen, waarvoor de theologen zich inspannen het onder te brengen onder de gemeenschappelijke rede. Deze onderlinge solidariteit binnen de kosmos van de rede werd ook niet verstoord, toen het een keer heette dat een van de collega’s had gezegd dat er iets merkwaardigs was aan onze universiteit: twee faculteiten die zich met iets bezighielden wat niet eens bestond: met God. Dat het ook tegenover een dergelijke radicale scepsis noodzakelijk en redelijk blijft met de rede naar God te vragen en het in samenhang te doen met de overlevering van het christelijk geloof, was in het geheel van de universiteit onomstreden.
Tegenover het zogenaamde augustijner en thomistische intellectualisme begint bij Duns Scotus een voluntaristische stellingname, die uiteindelijk in de verdere ontwikkelingen ertoe leidde te zeggen dat wij van God alleen Zijn voluntas ordinatakennen. Deze wordt overstegen door de vrijheid van God, krachtens welke Hij ook het tegendeel had kunnen maken en doen van alles wat Hij gedaan heeft. Hier tekenen zich stellingnamen af, welke die van Ibn Hazm zeker kunnen benaderen, en die zouden kunnen uitlopen op het beeld van een God van de willekeur, die zelfs niet aan de waarheid en het goede gebonden is. De transcendentie en het anders zijn van God worden zo sterk overdreven, dat ook onze rede en ons gevoel voor het ware en het goede geen werkelijke afspiegeling meer zijn van God, wiens onpeilbare mogelijkheden voor ons achter zijn daadwerkelijke besluiten voor eeuwig ontoegankelijk en verborgen blijven.
Hiertegenover heeft het kerkelijk geloof steeds eraan vast gehouden dat er tussen God en ons, tussen Zijn eeuwige Scheppergeest en onze geschapen rede, een werkelijke analogie bestaat, waarin weliswaar – zoals het 4e Lateraans Concilie in 1215 zegt – de verschillen oneindig groter zijn dan de overeenkomsten, maar juist de analogie en haar taal niet opgeheven zijn. God wordt er niet nog goddelijker door, wanneer we Hem van ons verwijderen in een louter en niet te doorzien voluntarisme, maar de waarachtig goddelijke God is de God, die zich als Logos heeft getoond en als Logos liefdevol voor ons gehandeld heeft. Zeker, de liefde “overstijgt”, zoals Paulus zegt, de kennis en kan daardoor meer waarnemen dan het loutere denken, maar zij blijft toch de liefde van God-Logos, waardoor christelijke godsdienst, zoals opnieuw Paulus zegt, ” λογικη λατρεßα ” is – godsdienst die in overeenstemming is met het eeuwige woord en met onze rede.
Daarbij gaat het Harnack in wezen dáárom, het Christendom weer in overeenstemming te brengen met de moderne rede, juist door het van de schijnbare filosofische en theologische elementen, zoals bijvoorbeeld het geloof in de godheid van Christus en in de drie-eenheid van God, te bevrijden. In zoverre voegde de historisch-kritische uitleg van het Nieuwe Testament, zoals hij het zag, de theologie weer opnieuw in de wereld van de universiteit in: theologie is voor Harnack wezenlijk historisch en daardoor streng wetenschappelijk. Wat zij langs de weg van de kritiek aan kennis oplevert over Jezus, is om zo te zeggen uitdrukking van de praktische rede en daarmee ook verdedigbaar in het geheel van de universiteit.
Op de achtergrond staat de moderne zelfbeperking van de rede, zoals deze in de Kritieken van Kant haar klassieke uitdrukking heeft gevonden, maar intussen door het natuurwetenschappelijk denken verder werd geradicaliseerd. Deze moderne opvatting over de rede berust, om het verkort te zeggen, op een door het technische succes bevestigde synthese tussen Platonisme (Cartesianisme) en empirisme. Aan de ene kant wordt de mathematische structuur van de materie, om zo te zeggen, voorondersteld aan haar innerlijke rationaliteit, wat het mogelijk maakt haar in haar werking te begrijpen en te gebruiken. Deze fundamentele vooronderstelling is, om zo te zeggen, het platonische element in het moderne begrip van de natuur. Aan de andere kant gaat het om de mogelijkheid de natuur te functionaliseren voor onze doeleinden, waarbij de mogelijkheid tot verificatie of falsificatie in het experiment pas de beslissende zekerheid geeft. Het gewicht tussen de beide polen kan al naar gelang aan de ene of de andere kant liggen. Een zo streng positivistische denker als J. Monod heeft zichzelf een overtuigde platonist genoemd.
Maar belangrijk voor onze overwegingen is bovendien dat die methode als zodanig de godsvraag uitsluit en deze een onwetenschappelijke of voorwetenschappelijke vraag laat lijken. Daarmee staan we echter voor een verkorting van de reikwijdte van wetenschap en rede, die ter discussie gesteld moet worden.
We kunnen dit alleen wanneer rede en geloof zich op een nieuwe wijze met elkaar verzoenen; wanneer wij de zelf opgelegde beperking van de rede tot het in experimenten falsifieerbare kunnen overwinnen en de rede weer haar gehele reikwijdte ontsluiten. In deze zin behoort de theologie niet alleen als een historische- en menswetenschappelijke discipline tot de universiteit, maar hoort zij als eigenlijke theologie, als vragen naar de rede van het geloof, deel te nemen aan de brede dialoog van de wetenschappen.
Voor de filosofie en op een andere manier voor de theologie is het luisteren naar de grote ervaringen en inzichten van de godsdienstige tradities van de mensheid, in het bijzonder echter naar die van het christelijke geloof, een bron van kennis, en daarvan afzien zou een ontoelaatbare beperking zijn van ons luisteren en antwoorden. Mij komt daarbij een woord in herinnering van Socrates aan Phaedo. In voorafgaande gesprekken had men het over veel valse filosofische meningen gehad, en nu zegt Socrates: Het zou heel goed te begrijpen zijn dat iemand, uit boosheid over zoveel valsheden, zijn hele verdere leven ieder spreken over het zijn zou haten en verafschuwen. Maar op deze manier zou hij de waarheid van het zijnde gaan verliezen en een heel grote schade lijden.
Het Westen wordt al geruime tijd door zo’n afkeer van de fundamentele vragen van zijn rede bedreigd en zou daardoor ernstige schade kunnen oplopen. Moed tot de reikwijdte van de rede, geen ontkenning van haar grootte – dat is het programma, waarmee een aan het Bijbelse geloof verplichte theologie het huidige debat aangaat. “Niet met rede, niet met de Logos, handelen is strijdig met het wezen van God”, heeft Manuel II vanuit zijn christelijke Godsbeeld tot zijn Perzische gesprekspartner gezegd. In de dialoog van de culturen nodigen wij onze gesprekspartners uit deze grote ruimte van de Logos, deze weidse ruimte van de rede te betreden. Haar zelf steeds weer opnieuw te vinden, is de grote opgave van de universiteit.
De ‘Schüler Kreis’ van de paus neemt het evolutie-schepping-debat bij de kop
John Allen, een vooraanstaand Amerikaans Vaticaan-kenner, bespreekt in een artikel in de National CatholicReporter, de op handen zijnde bijeenkomst van de ‘Schüler Kreuz’, de informele jaarlijkse studiebijeenkomst-retraite van Joseph Ratzinger, nu paus Benedictus XVI, met zijn oud-studenten vaar voor de tijd dat hij in 1977 aartsbisschop van München-Friesing werd benoemd door paus Paulus VI en later door Johannes Paulus II naar Rome geroepen werd om in 1981 de Congregatie van de Geloofsleer, het doctrinaire departement van de paus, te gaan leiden om uiteindelijk hoofd van de Katholieke Kerk te worden gekozen in 2005. Direct nadat kardinaal Ratzinger tot paus werd gekozen gaf hij aan ook ion deze functioe met deze bijeenkomsten door te willen gaan. In het jaar 2006 stond evolutie en schepping op als thema op het programma. John Allen bespreekt de genodigde sprekers en de positie die Benedictus XVI al voordat hij paus werd innam in deze discussie tussen geloof en wetenschap.


